• ชื่อไทย : สมบัติชาติ
• ปีที่เปิดตัว : 2568
• เข้าฉายในไทย : 15 มกราคม 2569
• นำแสดง : Ryo Yoshizawa, Ryusei Yokohama, Ken Watanabe
• กำกับโดย : Sang-il Lee
• เขียนโดย : Shuichi Yoshida, Satoko Okudera
• ประเภท : Drama
• ความยาว : 175 นาที
• สร้างโดย : Japan
• จำหน่ายโดย : Mongkol Major มงคล เมเจอร์
เรื่องย่อ Kokuho สมบัติชาติ นี่ก็คือหนังญี่ปุ่นที่สร้างปรากฏการณ์บนบ็อกซ์ออฟฟิศได้แบบตีคู่มากับอนิเมะ Demon Slayer the Movie: Infinity Castle ที่ก่อให้เกิดเป็นมหึมาความยิ่งใหญ่ในวงการหนังญี่ปุ่นในรอบปีนี้ กับหนังที่จัดได้ว่าเป็นการตีแผ่อีกหนึ่งสมบัติแห่งชาติของญี่ปุ่น ด้วยการร้อยเรียงเรื่องราวการแสดงละครโบราณที่เรียกกันว่า คาบูกิ ออกมาเป็นหนังเรื่องยิ่งใหญ่ "Kokuho" ที่บัดนี้กวาดรายได้ในญี่ปุ่นมุ่งหน้าสู่ 2 หมื่นล้านเยน กลายเป็นหนังคนแสดงของญี่ปุ่นในรอบกว่า 20 ปีที่ทำสถิติแบบนี้ขึ้นได้
ที่นางาซากิในปี 1964 คิคุโอะ (เรียว โยชิซาวะ) เด็กชายวัย 14 ปี ผู้ชื่นชอบในละครคาบูกิ หลังจากพ่อของเขา ซึ่งเป็นหัวหน้าแก๊งยากูซ่า เสียชีวิต ได้เข้าไปอยู่ในการดูแลของนักแสดงคาบูกิชื่อดังแห่งยุคที่นั่นเขาได้รู้จักกับ ชุนสุเกะ (ริวเซย์ โยโกฮามะ) ลูกชายเพียงคนเดียวของนักแสดงผู้นั้น และทั้งสองตัดสินใจทุ่มเทชีวิตให้กับศิลปะการแสดงคาบูกิ เวลาผ่านไปหลายสิบปี คิคุโอะและชุนสุเกะเติบโตไปด้วยกันตั้งแต่ช่วงฝึกฝนในโรงเรียนการแสดง จนก้าวขึ้นสู่เวทีใหญ่ที่สุดของประเทศ ระหว่างทางพวกเขาต้องเผชิญทั้งชื่อเสียงเรื่องอื้อฉาวมิตรภาพอันแน่นแฟ้น และการทรยศหักหลัง ขณะที่ต่างฝ่ายต่างพยายามก้าวไปให้ถึงจุดสูงสุดของชีวิตคือการเป็นสุดยอดนักแสดงคาบูกิแห่งยุค
รีวิวหนัง "Kokuho" ลำนำเรืองรองมหรสพแห่งชาติ เจิดจ้าแพรวพราวสมศักดิ์ศรี No.1 ปีนี้ของญี่ปุ่น นี่คือผลงานมาสเตอร์พีชเรื่องใหม่ล่าสุดของผู้กำกับญี่ปุ่นเชื้อสายเกาหลี "อีซางอิล" ที่มาพร้อมกับความพรั่งพรูพรรณาสาธยายถึงวัฒนกรรมและความละเมียดละไมในโลกของการแสดงละครคาบูกิอันเก่าแก่ได้แบบทำถึง ออกมาเป็นหนังที่มีความยาวเกือบ 3 ชั่วโมงเต็มที่ไม่อาจจะละสายตาออกไปจากซีนใด ๆ ได้เลย พร้อมกับถาโถมเข้ามาเป็นหนังญี่ปุ่นเรื่องประทับใจเรื่องใหม่ในหัวใจผู้ชมหลาย ๆ คนไปโดยปริยาย เพราะแนวคิดและแนวทางงานสร้างที่ทำได้ถึงในทุก ๆ องค์ประกอบจริง ๆ
Kokuho ที่ดูแบบผิวเผินจากหน้าหนังแล้ว อาจจะไม่ได้ดึงดูดใจต่างชาติอย่างเรา ๆ มากนัก เพราะคิดว่าน่าจะเป็นการแสดงที่เข้าถึงกับคนท้องถิ่นมากกว่า แต่หลายเป็นว่าหนังเต็มไปด้วยข้อความและสารที่ยิ่งใหญ่ในระดับสากลกว่าที่คิด พร้อมกับเลือกที่จะทำหน้าที่เป็นสื่อชอฟต์พาวเวอร์ ในการเผยแผ่ศิลปะวัฒนธรรมการแสดงพื้นที่ของญี่ปุ่นออกมาให้คนต่างชาติได้เข้าถึงมากยิ่งขึ้น และหนังเรื่องนี้ก็ตอบโจทย์ในส่วนนี้ได้ค่อนข้างน่าประทับใจและกินใจเป็นอย่างดี
ต้องยอมรับตรง ๆ ว่าผู้เขียนแทบไม่มีความรู้เกี่ยวกับละครคาบูกิสักเท่าไหร่ แต่หนังเรื่องได้ทำการเปิดโลก ราวกับจับมือพาไปสำรวจมุมมองต่าง ๆ ของศิลปะศาสตร์ที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ ทั้งที่การแสดงนี้คือเอกลักษณ์โดดเด่นของญี่ปุ่นที่ใคร ๆ ก็มักจะผ่านตาและคุ้นหูกับเสียงการแสดง แต่กลับยังไม่เคยรู้จักได้อย่างถ่องแท้ ครั้งหนึ่งยังเคยคิดอยู่เลยว่าการแสดงละครญี่ปุ่นแบบนี้ ตัวละครงดงามจริง ๆ โดยเฉพาะตัวนางที่น่าหลงใหล แต่หารู้ไม่ว่านี่คือละครที่ทำการแสดงได้เฉพาะแต่ผู้ชายเท่านั้น
หนังได้ดัดแปลงสร้างมาจากนิยายขายดีชื่อเดียวกันของ "ชูอิจิ โยชิดะ" ที่ได้มือเขียนบทระดับตำนานของญี่ปุ่น "ซาโตโกะ โอกุเดระ" มารับหน้าที่ปั้นบทหนังเรื่องนี้ออก ที่ต้องยอมรับว่าอัดแน่นไปด้วยเนื้อหาที่เฉียบคมและคมคาย แม้ว่าจะกินเวลานานเกือบ 3 ชั่วโมง แต่กลับพบว่าเป็นองค์ประกอบที่เหมาะเจาะและยังจำเป็นในการต่อเติมส่วนต่าง ๆ ของหนังในสมบูรณ์ นี่คือบทหนังที่ร่างขึ้นมาจากพื้นฐานโครงการพล็อตเรื่องที่อาจจะไม่ได้หวือหวาอะไร แต่กลับแต่งเติมและสร้างมิติในทุก ๆ แง่มุมออกมาได้อย่างจัดจ้านถึงแก่น คลุกเคล้าไปด้วยบริบทที่ยิ่งใหญ่ที่หอบสมบัติแห่งชาติเอาในมือ
แน่นอนว่า Kokuho ก็คือหนังที่พยายามสอดแทรกและเน้นย้ำถึงศิลปะการแสดงละครคาบูกิ ที่กลายเป็นศาสตร์ศิลป์ที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์ไว้ในปัจจุบัน เพราะใกล้จะเลือนหายไปจากเสน่ห์และเอกลักษณ์ของญี่ปุ่นเข้าไปทุกที แล้วการมาของหนังเรื่องนี้ได้ช่วยสานต่อลมหายใจให้กับละครคาบูกิอีกครั้ง เพราะพบว่าการแสดงมียอดขายตั๋วที่เพิ่มขึ้นกว่า +20% จากเมื่อปีที่แล้ว เนื่องจากกระแสของหนังเรื่องนี้มาช่วยผลักดันเอาไว้ เพราะส่วนหนึ่งหนังก็มีงานสร้างที่ตระการตาอย่างถ่องแท้
หนังได้ช่างภาพระดับรางวัลจากฝั่งยุโรป "โซเฟียน เอล ฟานี" มาดูทิศทางและองค์ประกอบงานภาพให้ทั้งหมด ออกมาเป็นหนึ่งในองค์ประกอบที่ดีจัดจ้านมาก ๆ ในหนัง Kokuho เรื่องนี้ เพราะนับตั้งแต่ฉากแรกไปจนถึงฉากจบ งานภาพที่ลงรายละเอียดบาดใจในทุก ๆ ซีน กลายเป็นอาวุธที่สำคญในการตราตรึงอารมณ์ของคนดูให้ไม่อาจละสายตาไปจากตัวหนังได้เลย งานภาพจากโลเคชั่นทั้งภายในและภายนอกออกมาไดงดงาม สอดคล้องไปกับงานออกแบบโปรดักชันที่เก็บรายละเอียดได้ดีแทบจะทุกอณู
โดยที่ยังทำออกมาได้ประทับใจทุกครั้ง เมื่อมีการเซ็ตติ้งการแสดงละครคาบูกิเอาไว้ในหนัง ที่ได้คัดเลือกเอาการแสดงละครเรื่องดัง ๆ มาสอดแทรกเอาไว้ตลอดทั้งเรื่อง ล้วนแต่เป็นโชว์ที่เคยคุ้นผ่านตามาบ้าง ไม่ว่าจะเป็น 'หญิงสาวนกกระเรียน' หรือ 'ระบำราชสีห์ชิชิพ่อลูก' เป็นการสอดคล้องเผยแพร่ศิลปะวัฒนธรรมได้อย่างแยบยล แต่โปรดักชันของเรื่องนี้ก็ทำออกได้ถึงแก่นโดยแท้ กลายเป็นการถ่ายทอดพลังการแสดงซ้อนการแสดงที่เปี่ยมล้นไปด้วยออร่าที่เรืองรอง
แน่นอนว่าเสื้อผ้าหน้าผมต่าง ๆ ในหนังเรื่องนี้ใส่รายละเอียดเข้ามาได้อย่างพิถีพิถัน สื่อสะท้านหลังฉากละครคาบูกิออกมาได้อย่างกลมกล่อม มาผนวกเข้ากับฝีมือการตัดต่อของ "ทัตโยชิ อิมาอิ" และงานประพันธ์เพลงประกอบอันทรงพลังของ "มาริฮิโกะ ฮาระ" ที่เป็นอีกหนึ่งส่วนประกอบที่ช่วยหล่อเลี้ยงอินเนอร์ให้กับคนดูตลอดหนังทั้งเรื่องที่ตกผลึกเป็นผลงานอันทรงคุณค่าอีกเรื่องในรอบหลายปีของญี่ปุ่น
องค์ประกอบงานสร้างว่าประทับใจ แต่ยืนหนึ่งความโดดเด่นสุด ๆ ก็คือพาร์ทการแสดง ที่ดีจัดจ้านด้วยแคสติ้งระดับเทพมารวมตัวกันอย่างเหมาะเจาะ และนี่ก็คือผลงานการแสดงระดับมาสเตอร์พีชของ "เรียว โยชิซาวะ" อย่างถ่องแท้ บทส่ง อินเนอร์ส่ง การแสดงส่ง เขาคือตัวละครหลักที่ยืนหยัดแบกหนังมหึมาเรื่องนี้เอาไว้ได้อย่างมีพลัง เห็นได้ถึงความตั้งใจและการเวิร์คช้อปที่เข้มข้น กับการเข้ามาสวมบทบาทเป็นนักแสดงละครคาบูกิที่เก็บรายละเอียดได้อย่างระยิบระยับ พร้อมกับไม่ลืมที่ขยี้มิติแห่งตัวละครที่ได้ถือครองเอาไว้อยู่ได้อย่างเปล่งประกาย ออกมาเป็นพลานุภาพการแสดงที่ควรค่าแก่การรับชมในรอบปีนี้
ยิ่งมาเสริมด้วยทัพนักแสดงชั้นยอดที่มาขยี้บทบาทแบบไม่มีใครยอมใคร ไม่ว่าจะเป็น "ริวเซย์ โยโกฮามะ", "เคน วาตะนาเบะ", "ชิโนบุ เทระจิมะ" หรือ "มิสึกิ ทากะฮาตะ" ที่ล้วนแต่มีความสำคัญทั้งหมด ต้องยอมรับว่า Kokuho เป็นหนังที่ล้นไปด้วยตัวละครมากมาย แต่สามารถเกลี่ยบทได้อย่างทั่วถึง ซ้ำยังสอดแทรกมิติต่าง ๆ ในคาแรกเตอร์ตัวละครให้กับทุก ๆ ตัว นั่นจึงทำให้ทุกตัวละครในหนังเรื่องนี้ล้วนแต่บุคคลที่สำคัญและมีบทบาทในการขับเคลื่อนหนังไปข้างหน้าด้วยพลังที่ยิ่งใหญ่แทบจะทั้งสิ้น
ดังนั้นจึงไม่แปลกใจเลยว่า Kokuho จะกลายเป็นหนังฮิตและสร้างปรากฏการณ์ใหญ่ที่ยิ่งใหญ่ให้กับวงการหนังญี่ปุ่นประจำปีนี้ เพราะทุก ๆ องค์ประกอบของหนังเปี่ยมล้นไปด้วยคุณภาพ ถ่ายทอดออกมาในระดับที่ใกล้เคียงคำว่าสมบูรณ์แบบ บทหนังที่ดูเหมือนจะธรรมดาแต่ก็บดขยี้ด้วยมิติที่ทรงพลังเข้าไปอย่างเรืองรอง องค์ประกอบงานสร้างดีเด่นจัดจ้านแทบจะทุก ๆ ด้าน และยังผนึกเข้ากับลีลาการแสดงของทีมนักแสดงขั้นเทพที่ขยี้ถ่ายทอดอินเนอร์ออกมาได้เปล่งประกายเป็นอย่างดี จึงกลายออกมาเป็นหนังที่แทบจะหาที่ติไม่ได้เลยสักระเบียบนิ้วเดียว แม้ว่าจะเป็นหนังที่กินเวลาไปเกือบ 3 ชั่วโมง แต่กลับกินใจและสร้างความประทับใจด้วยดี ด้วยศาสตร์ศิลป์ที่น่าภาคภูมิใจชิ้นนี้...
หมายเหตุ: บทความนี้ได้ผลิตขึ้นหลังจาก Kokuho พรีเมียร์ฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพฯ 2025 ในฐานะภาพยนตร์ปิดเทศกาล โดยหนังจะเข้าฉายในไทยอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 29 มกราคม 2569
กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้
